Direct Anterior Approach (DAA) – fakty i mity

DAA to nowoczesna i ceniona technika operacyjna, ale nie jest rozwiązaniem uniwersalnym. O wyborze dostępu decyduje ortopeda po ocenie m.in. budowy anatomicznej pacjenta, stopnia zmian zwyrodnieniowych, chorób współistniejących oraz doświadczenia zespołu operacyjnego.

Każda operacja wiąże się z ingerencją w tkanki. Charakterystyczną cechą DAA jest jednak to, że chirurg dociera do stawu pomiędzy naturalnymi przedziałami mięśniowymi, bez rutynowego przecinania mięśni, ścięgien i więzadeł.

Rehabilitacja jest nieodłącznym elementem leczenia po endoprotezoplastyce, niezależnie od zastosowanego dostępu operacyjnego. Dostęp przedni może ułatwiać wcześniejsze uruchamianie pacjenta, jednak tempo powrotu do sprawności zawsze zależy od wielu czynników, w tym wieku, stanu zdrowia i systematycznej pracy z fizjoterapeutą.

Wielu pacjentów stosunkowo szybko odzyskuje samodzielność i wraca do codziennych czynności, jednak powrót do sportu powinien odbywać się stopniowo i zgodnie z zaleceniami lekarza. Najczęściej rekomendowane są aktywności o niewielkim obciążeniu stawu, takie jak spacery, jazda na rowerze czy pływanie.

Współczesne implanty są bardzo trwałe, jednak – podobnie jak naturalny staw – ulegają stopniowemu zużyciu. Na ich trwałość wpływają m.in. wiek pacjenta, masa ciała, poziom aktywności fizycznej oraz sposób użytkowania stawu.

Zabieg wykonuje się wtedy, gdy korzyści z operacji przewyższają możliwości dalszego leczenia zachowawczego. Jak podkreśla dr n. med. Krzysztof Nowak, kwalifikacja do endoprotezoplastyki zawsze poprzedzona jest dokładną oceną stanu pacjenta, a w wielu przypadkach pierwszym krokiem powinno być leczenie nadwagi, rehabilitacja i inne metody zachowawcze.